അരയാലിൻ ചോട്ടിലൊരു വായ്നോട്ടക്കാരൻ

അമ്പലമുറ്റത്തെ അരയാലിൻചോട്ടിൽ
പുലരിയെത്തുംമുന്നേ
പുത്തനുടുത്ത് കാത്തിരിപ്പുണ്ട് ഞാനീ-
വഴിനീളെ ലോചനപരവേശനായെന്നും
വയൽതാണ്ടി വരുകയായ് ദേവീനിൻ

നിഴൽമതിയെനിക്കുണർവേകുവാൻ

കാതരേ നിൻ കണ്ണുകളിലിന്നിതാ
ഒരായിരം കടൽസ്വപ്നങ്ങ-
ളലയടിക്കുന്നു

വാർമുകിൽ കൂന്തലിൽ
നേർക്കോട്ടിലായൊരു വാനവും
പാറി പറന്നിടുന്നു

ഇരുൾപെയ്ത് തോരാ-
പുലരിയോടൊന്നിച്ച്
ഇലകൾപോൽ ഈറനുടുത്തവളേ

പാതി വിടർന്നൊരാ പല്ലവംപോലെ
നിൻ പുഞ്ചിരി മുളപൊട്ടിവിടരുന്നു
ഒരു കാനനത്തിന്നരുവിപോലെ
കളകളം നിൻപാദമുതിർത്തിടുന്നു

കാഞ്ചന സ്വരൂപിയാം ചെമ്പക-
നെറുകയിൽ കിരാതചന്ദനം മണക്കുന്നു
അരികിലായ് നീയണയുന്ന നേരത്ത്
ഒരു ഋതുഭേദമെന്നിൽ ചമഞ്ഞിടുന്നു

ഹൃദയാങ്കണത്തിലൊരിണപക്ഷി
കുതറിയോടുന്നൊരു മൂളിപാട്ടുമായ്
മൂൽപ്പാടിലൊരു പനിനീർപ്പൂ-
വുതിരാതെ തളിർക്കുന്നൂ നിനക്കായി

തെന്നൽതൊട്ടുണർത്തും മാറാപ്പു-
ചേലയിൽ തുടിമീട്ടീടുന്നെൻഹൃത്തടം
നിന്നുടൽ ചന്തത്തിലെൻമാലോകം
മോഹലാസ്യത്തിലായീടും നിരന്തരം

കടന്നുപോകുന്നിതാ നീ നിത്യവു-
മൊരു മിഴിയിണപോലുമെന്നിൽ
തൊടുത്തിടാതെ, മൽപ്രണയമാധുരം
നുകരാതെപറക്കും ശലഭമായ്നിരന്തരം

എങ്കിലുംപ്രിയേ പ്രണയിച്ചീടുന്നുനിൻ
വല്ലഭമാമനതാരിൻ സ്വപ്നമായീടുവാൻ
എന്നെങ്കിലുമോരുപാങ്കണയുംനിന്നിൽ
എന്നിലേക്കെന്നൊരു പ്രതീക്ഷയോടെ......!

കതിരേഷ് പാലക്കാട്